2018 ജനുവരി 2, ചൊവ്വാഴ്ച

ഇന്ത്യയിൽ മതം ഉപേക്ഷിക്കുവാൻ സാധിക്കുമോ?

ഇപ്പോൾ "മതം ഉപേക്ഷിക്കൂ; മനുഷ്യരാകൂ" എന്ന മുദ്രാവാക്യം ധാരാളം കേൾക്കുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ ഒരിക്കലും പ്രാവർത്തികമാക്കാൻ പറ്റാത്ത പൊള്ളയായ മുദ്രാവാക്യം ആണിത്. ജനിക്കുമ്പോൾ തൊട്ട് വിവാഹം, ചോറൂണ്, മാമോദീസ - അങ്ങനെ അനേകം ചടങ്ങുകളിലൂടെ കടന്ന് ജീവിതാവസാനം വരെ ഇന്ത്യയിൽ മതം നമ്മുടെ കൂടെയുണ്ട്. വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും ആരോഗ്യ സംരക്ഷണത്തിനും മതങ്ങളുടെയും, സമുദായങ്ങളുടെയും പേരിലുള്ള സ്ഥാപനങ്ങളെയാണ് പലരും ആശ്രയിക്കുന്നത്.

ഭൂരിപക്ഷ വർഗീയതക്കെതിരെയുള്ള പ്രതിരോധം ന്യൂനപക്ഷ വർഗീയതയോ, മതം ഉപേക്ഷിക്കലോ അല്ല. വർഗ്ഗീയത ന്യൂനപക്ഷത്തിൻറ്റെതായാലും ഭൂരിപക്ഷത്തിൻറ്റെതായാലും ഒരു പോലെ അപകടകരമാണ്. ഭൂരിപക്ഷ വർഗീയതക്കെതിരെ തോക്കും, ബോംബും, വെടിവെപ്പും ഒക്കെ ആയി നടന്നാൽ ഇത്തരം ഭീകര പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഒന്നും പെടാത്ത ന്യൂനപക്ഷത്തിൽ പെട്ടവരാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ തിക്ത ഫലങ്ങളേറ്റു വാങ്ങിക്കുന്നത്. അതാണ് ഇന്ത്യയിലും, ലോകത്തും പലപ്പോഴും സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതും. കണ്ണിനു പകരം കണ്ണ്; എല്ലിന് പകരം എല്ല് എന്ന രീതി ഒരു പ്രശ്നത്തിനും പരിഹാരമല്ല - പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു രാഷ്ട്രത്തിൻറ്റെ പ്രശ്നമായി വർഗീയത മാറുമ്പോൾ. ജനാധിപത്യപരവും, ഭരണഘടനാനുസൃതവും ആയ പരിഹാരങ്ങളാണ് നീതി നിഷേധത്തിന് എപ്പോഴും അഭികാമ്യം. ഇന്നത്തെ ഇന്ത്യയിൽ അക്രമവും, അരാജകത്ത്വവും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന ആളുകളോട് സഹതപിക്കാനും പരിതപിക്കാനും മാത്രമേ സാധിക്കുകയുള്ളൂ. സത്യത്തിൽ ഇത്തരത്തിലുള്ള അരാജകത്ത്വം തന്നെയാണ് ഇന്ത്യയിലെ അധികാര വർഗത്തിനും ആവശ്യം. അക്രമവും, അരാജകത്ത്വവും വന്നാൽ ആ പേരിൽ ന്യൂനപക്ഷ, ദളിത്, ആദിവാസി വിഭാഗത്തെ അടിച്ചമർത്താൻ ഭരണ വർഗത്തിന് വളരെ എളുപ്പത്തിൽ സാധിക്കും. ഇന്ത്യയിലെ ന്കസലൈറ്റുകൾക്ക് തെറ്റിയതും ഇവിടെയാണ്. ദളിതർക്കെതിരെ ഇഷ്ടം പോലെ അക്രമങ്ങൾ നടന്നിട്ടുള്ളപ്പോഴും ഡോക്ടർ അംബേദ്കർ എന്നെങ്കിലും അക്രമത്തെയും, അരാജകത്ത്വത്തെയും തിരിച്ചു പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടോ? തീർച്ചയായും ഇല്ലാ. ഭരണഘടനയിൽ അധിഷ്ഠിതമായ സാമൂഹ്യ മാറ്റം ആണ് ഡോക്റ്റർ അംബേദ്കർ സ്വപ്നം കണ്ടത്.

മതം ആധ്യാത്മികതയേയും, ധാർമികതയേയും, ഭക്തിയേയും  പ്രതിനിധീകരിക്കുകയാണെങ്കിൽ യാതൊരു പ്രശ്നവുമില്ല. മതം എന്ന് പറയുമ്പോൾ തന്നെ ഓരോ മതത്തിലേയും ആദ്ധ്യാത്മികവും, ധാർമികവും ആയിട്ടുള്ള കാര്യങ്ങൾക്കാണ് മുൻഗണന കൊടുക്കേണ്ടത്. എളിമ, വിനയം, സത്യസന്ധത, ആത്മാർഥത, സാമൂഹ്യ സേവനം - ഇതൊക്കെയാണ് ഏതു മതത്തിൻറ്റെയും അന്ത സത്ത. പിന്നെ, ആരാധനയിലും, മത പുരോഹിതന്മാരുടെ ഭാഷയിലും വേഷത്തിലും ഒക്കെ വിത്യാസം കാണാം. അതിൽ വലിയ പ്രാധാന്യം ഒന്നുമില്ല. മതത്തിനുപരിയായി മനുഷ്യനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ എല്ലാ ആത്മീയ ആചാര്യന്മാരെയും, മതങ്ങളെയും ബഹുമാനിക്കും. അവർ ഒരു മതത്തെയും നിന്ദിക്കയില്ല; മറിച്ച് എല്ലാ ആത്മീയ നേതാക്കളും, മതങ്ങളും  മനുഷ്യരാശിക്ക് നൽകിയ സംഭാവനകൾ ആദരിക്കും. ഇന്ത്യയിൽ അങ്ങനെയുള്ള അനേകം ആത്മീയാചാര്യൻമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഇന്ത്യയിലെ സാധാരണ ജനങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള ഭക്തിയുടേയും, ആധ്യാത്മികതയുടെയും വലിയ പാരമ്പര്യം സൂക്ഷ്മമായി കണ്ടറിഞ്ഞ വ്യക്തിയായിരുന്നു നമ്മുടെ രാഷ്ട്ര പിതാവായ മഹാത്മാ ഗാന്ധി. അതുകൊണ്ട് തന്നെ കമ്യൂണിസ്റ്റുകാർ രാഷ്ട്രീയ വിശദീകരണ യോഗം സന്ഖടിപ്പിച്ചപ്പോൾ ഗാന്ധിജി പ്രാർഥനാ സമ്മേളനങ്ങളാണ് സന്ഖടിപ്പിച്ചത്. കാരണം ആധ്യാത്മികതക്ക് വളരെയേറെ പ്രാധാന്യം ഉള്ള രാജ്യമായിരുന്നു എന്നും ഇന്ത്യ. പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളിലെ മത നിരപേക്ഷത അല്ല ഇന്ത്യയുടെ മത നിരപേക്ഷത. ഇന്ത്യയുടെ മത നിരപേക്ഷത എല്ലാ മതങ്ങളെയും ആദരിക്കുന്നതാണ്. അല്ലാതെ ഭക്തിയേയോ, ആത്മീയതയേയൊ, മത വിശ്വാസത്തേയോ തള്ളി പറയുന്നതല്ല. മഹാത്മാ ഗാന്ധി എല്ലാ വൈകുനേരവും പ്രാർഥനാ സമ്മേളനം വിളിക്കുമായിരുന്നു. ബൈബിളും, ഗീതയും, ഖുറാനും ഒക്കെ അവിടെ വായിക്കുമായിരുന്നു. നമ്മുടെ രാഷ്ട്ര പിതാവായിരുന്ന ഗാന്ധിജി “When I survey the wondrous Cross” എന്ന ഗാനം അവസാന നിരാഹാര സത്യാഗ്രഹത്തിന് മുൻപ് സുശീല നയ്യരെ കൊണ്ട് പാടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇങ്ങനെ എല്ലാ മതങ്ങളെയും ബഹുമാനിക്കുന്ന നേതാക്കന്മാർ ആണ് നമുക്കാവശ്യം.

വർഗീയ കലാപം ഉണ്ടായപ്പോഴൊക്കെ നിരാഹാര സത്യാഗ്രഹം പോലുള്ള സഹന സമരത്തിലൂടെയാണ് ഗാന്ധിജി ജനങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള സമാധാനം പുനഃ സ്ഥാപിച്ചത്. ജനങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തോട് ചേർന്ന് നിന്ന് കൊണ്ട് ജനങ്ങളോട് സംസാരിച്ചു. അതാണ് മത സൗഹാർദത്തിന് ഏറ്റവും നല്ലത്. ഇവിടെ ആത്മാർധതയും, സത്യ സന്ധതയും ആണ് വേണ്ടത്. താൻ നിരാഹാരം കിടക്കുന്നതു കൊണ്ട് ജനം മത സൗഹാർദം സ്ഥാപിക്കണമെന്നല്ല ഗാന്ധിജി പറഞ്ഞത്; നേരെ മറിച്ചു മത സൗഹാർദം എന്നും ഇന്ത്യയിൽ നില നിന്നിരുന്നു എന്നാണു ഗാന്ധിജി അവരെ ഓർമിപ്പിച്ചത്. ഗാന്ധിജിയുടെ നിരാഹാര സമരങ്ങൾ മത സൗഹാർദ്ദത്തിൻറ്റെ ആവശ്യകത തിരിച്ചറിയാൻ ജനത്തെ സഹായിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.ഗാന്ധിക്ക് മുസ്ലിം ജനതയുടെ വിശ്വാസം ആർജിക്കാൻ മത സൗഹാർദ്ദപരമായ നിലപാടിലൂടെ സാധിച്ചു. ഇന്നത്തെ ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തിന് ആവശ്യം ഇത്തരത്തിൽ മനുഷ്യരെയും, മതങ്ങളെയും കൂട്ടിയിണക്കുന്ന പ്രത്യയ ശാസ്ത്രങ്ങളും, രീതികളുമാണ്‌; അല്ലാതെ വിഘടിപ്പിക്കൽ പ്രത്യയ ശാസ്ത്രങ്ങളല്ല. ഇന്നത്തെ ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തിന് ആവശ്യം ഇത്തരത്തിൽ മനുഷ്യരെയും, മതങ്ങളെയും കൂട്ടിയിണക്കുന്ന പ്രത്യയ ശാസ്ത്രങ്ങളും, രീതികളുമാണ്‌; അല്ലാതെ വിഘടിപ്പിക്കൽ പ്രത്യയ ശാസ്ത്രങ്ങളല്ല.

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ